Czym jest skala HERDOO2?
HERDOO2 jest regułą decyzji klinicznej pomagającą zidentyfikować kobiety z niskim ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po pierwszym niesprowokowanym epizodzie.
Regułę opracowano w celu wspomagania decyzji o możliwości zakończenia leczenia przeciwkrzepliwego po ukończeniu terapii krótkoterminowej. Decyzja musi jednak uwzględniać także ryzyko krwawienia, ryzyko nawrotu oraz preferencje pacjentki.
Wzór skali HERDOO2
W skali HERDOO2 przyznaje się 1 punkt za każde spełnione kryterium: przebarwienie, obrzęk lub zaczerwienienie którejkolwiek kończyny dolnej; D-dimery ≥250 µg/L podczas leczenia przeciwkrzepliwego; BMI ≥30 kg/m²; oraz wiek ≥65 lat.
Kobiety z wynikiem 0 lub 1 uznaje się za osoby z niskim ryzykiem w docelowej populacji. Kobiety spełniające co najmniej 2 kryteria oraz wszyscy mężczyźni nie są klasyfikowani przez tę regułę jako osoby z niskim ryzykiem.
Interpretacja wyniku HERDOO2
Wymagane dane
- Płeć pacjenta, ponieważ reguła HERDOO2 służy do identyfikacji kobiet z niskim ryzykiem nawrotu.
- Kontekst kliniczny: pierwszy niesprowokowany epizod ŻChZZ po ukończeniu krótkoterminowego leczenia przeciwkrzepliwego.
- Obecność przebarwienia, obrzęku lub zaczerwienienia którejkolwiek kończyny dolnej.
- Stężenie D-dimerów, najlepiej oznaczone podczas leczenia przeciwkrzepliwego, z zastosowaniem wartości granicznej odpowiedniej dla użytej metody.
- BMI i wiek, z zastosowaniem wartości granicznych BMI ≥30 kg/m² oraz wieku ≥65 lat.
Ważne ograniczenia
HERDOO2 jest regułą wspomagającą podejmowanie decyzji klinicznych i nie może być traktowana jako automatyczne zalecenie zakończenia leczenia przeciwkrzepliwego.
- Jest przeznaczona dla kobiet po pierwszym niesprowokowanym epizodzie ŻChZZ i po ukończeniu krótkoterminowego leczenia przeciwkrzepliwego.
- Nie pozwala wyodrębnić grupy mężczyzn o niskim ryzyku nawrotu.
- Wartość graniczna D-dimerów zależy od metody oznaczenia; w pierwotnej regule stosowano próg 250 µg/L podczas leczenia przeciwkrzepliwego.
- Nie należy jej stosować w przypadku wyraźnie sprowokowanej ŻChZZ, zakrzepicy związanej z aktywną chorobą nowotworową ani w sytuacjach wymagających antykoagulacji z innego powodu.
- Ostateczny czas trwania leczenia przeciwkrzepliwego powinien uwzględniać ryzyko krwawienia, preferencje pacjenta, czynniki ryzyka nawrotu oraz aktualne wytyczne kliniczne.