Klinik Anlamı
Tahmini glikoz atılım hızı (eGDR), insülin duyarlılığının pratik bir yedek belirtecidir. Düşük eGDR değerleri genel olarak daha yüksek insülin direncine işaret eder.
Tip 1 diyabette yaygın olarak çalışılmıştır ve giderek daha geniş metabolik ve kardiyovasküler araştırmalarda faydalı bir risk ilişkili belirteç olarak kullanılmaktadır.
Formül ve Örnek
Bu hesaplayıcı bel çevresi tabanlı eGDR denklemini kullanır: eGDR = 21.158 − (0.09 × cm cinsinden bel) − (3.407 × hipertansiyon) − (0.551 × HbA1c).
Bu formül pratiktir çünkü kolaylıkla ulaşılabilir klinik verileri kullanır ve metabolik ile kardiyovasküler riske yönelik son çalışmalarda yaygın olarak kullanılır.
Örnek: HbA1c %7.0, bel çevresi 90 cm ve hipertansiyonu olmayan bir hastanın eGDR'si yaklaşık 9.40 mg/kg/dk çıkar.
Referans Yorumu
Klinik Notlar
eGDR doğrudan fizyolojik bir ölçümden ziyade bir yedek (sürrogat) belirteçtir. Daha geniş klinik ve kardiyometabolik tabloyla birlikte yorumlandığında en kullanışlı halini alır.
- Düşük bir eGDR değeri genel olarak daha şiddetli bir insülin direnci gösterir.
- Bu hesaplayıcı, son çalışmalarda yaygın olarak kullanılan pratik bel çevresi tabanlı formülü kullanır.
- HbA1c, kan basıncı, yağlılık (adipozite) ve diğer kardiyometabolik belirteçlerle birlikte yorumlayın.
- eGDR risk katmanlaması (stratifikasyon) ve yorumlama için kullanışlıdır, ancak tek başına bir teşhis aracı değildir.