Znaczenie kliniczne
Szacowany wskaźnik utylizacji glukozy (eGDR) jest praktycznym markerem zastępczym dla wrażliwości na insulinę. Niższe wartości eGDR wskazują na większą insulinooporność.
Został on dokładnie zbadany u chorych na cukrzycę typu 1, a jego zastosowanie stopniowo rozszerza się także w ogólnych badaniach metabolicznych i kardiologicznych jako wskaźnik ryzyka.
Wzór i przykład
Kalkulator wykorzystuje wzór eGDR oparty o obwód talii: eGDR = 21,158 − (0,09 × talia w cm) − (3,407 × nadciśnienie) − (0,551 × HbA1c).
Powyższy wzór jest praktyczny, w oparciu o łatwo dostępne dane kliniczne, co pozwoliło mu na powszechne wykorzystanie we współczesnych badaniach ryzyka metabolicznego oraz chorób sercowo-naczyniowych.
Przykład: przy HbA1c 7,0%, obwodzie talii 90 cm oraz braku nadciśnienia wartość eGDR to blisko 9,40 mg/kg/min.
Interpretacja referencyjna
Wskazówki kliniczne
eGDR nie stanowi bezpośredniej miary zjawisk fizjologicznych, ale wskaźnik pomocniczy. Zyskuje na wartości, gdy zestawia się go z całym profilem zdrowotnym i kardiometabolicznym.
- Zaniżony wynik eGDR niemalże jednoznacznie podnosi stopień insulinooporności.
- W kalkulatorze stosuje się wzór wliczający obwód pasa, w pełni sprawdzający się jako poręczne narzędzie we wczesnej ocenie.
- Zalecana analiza krzyżowa wspólnie z wynikiem HbA1c, wynikami ciśnienia, masą ciała (wskaźniki otyłości) i pełną statystyką sercowo-naczyniową.
- eGDR sprzyja grupowaniu poziomów niebezpieczeństw jednak omija regułę bycia niezależnym testem chorobowym.